Home
Facebook
Twitter
INSTAGRAM
Betekenis ima
ima betekent “mama” en “in het heden”. Jullie zijn mama en papa geworden en dat is iets om trots op te zijn, al is het compleet anders geworden dan je hoopte. Jullie kindje is fysiek maar kort hier, daarom is het zo belangrijk om nu elk moment te benutten om het te knuffelen, te bekijken, te laten zien, te fotograferen en te koesteren.
Het veertje staat voor de zachtheid van de geboorte, de kwetsbaarheid van het leven maar ook voor veerkracht; buigen maar niet breken en heel voorzichtig weer op zoek gaan naar een nieuwe toekomst waarin je altijd kunt terugveren op de herinnering van dit moment.
Wie zijn wij?
Ruth van den IJssel (1972)
“Ik ben getrouwd met Paul en we wonen in Diemen. In 2002 kregen we dochter Mente en in 2004 zoon Mink. In 2010 werd ik zwanger van ons derde kindje. Na 32 weken zwangerschap bleek ons zoontje in de buik te zijn overleden (IUVD). Vier dagen daarna, op 24 december 2010, is Roman geboren. Hij is dezelfde dag mee naar huis gegaan en is tot de begrafenis thuis gebleven. Paul en ik hebben alles rondom het afscheid en de begrafenis zelf geregeld.
Op 11 november 2011 is onze dochter Maan geboren.”

In dit filmpje kun je zien hoe we het welkom en afscheid van Roman hebben vormgegeven.

Ruth is eigenaar van ima afscheidszorg.

Francien Bisschop (1970)
“Ik ben getrouwd en woon in Utrecht samen met Nico en drie zoons en een dochter, Joep (1999), Pepijn (2002), Tim (2004) en Noa (2012). In 2001 en 2010 kreeg ik na 12 weken zwangerschap een miskraam.
Ik heb op jonge leeftijd mijn ouders verloren en heb een actieve rol gehad in het vormgeven van het afscheid en de uitvaart.
Ik vind het steeds weer bijzonder om niet alleen te focussen op het afscheid maar juist op het welkom heten en aandacht te geven aan de baby. En de korte tijd die ouders hebben met hun zoon of dochter, zo mooi mogelijk te laten zijn. Vol liefde en trots.
Voor hen de meest waardevolle herinnering voor later.”

Francien is eigenaar van ima afscheidszorg.

Marga Heemskerk (1966)
“Ik ben getrouwd en woon met mijn man Jeroen in Diemen. We hebben 2 zonen. Eén studeert in Amsterdam, de ander in Enschede. Ik ben gespecialiseerd verpleegkundige en werk sinds 1996 op de afdeling verloskunde in een Amsterdams ziekenhuis. Hier zit ik ook in de werkgroep voor perinatale sterfte.
In al die jaren heb ik meerdere ouders bijgestaan rondom het overlijden van hun kindje. Ik heb ervaren dat je met aandacht en liefde zoveel voor ouders kunt betekenen in deze heftige periode.
Ik heb door mijn werk ook veel gezien van en samengewerkt met Ima. Hun visie bij het welkom heten én afscheid nemen spreekt mij erg aan en toen ze mij vroegen om hun team te komen versterken heb ik daar niet lang over na hoeven denken.
Ik hoop ouders te kunnen begeleiden in een waardevol en troostrijk afscheid van hun kindje, op een manier zoals zij dat graag zouden willen.”
Evelien Holstege (1965)
“Ik ben getrouwd met Gart en ik ben moeder van drie zonen Christiaan (1987), Matthias (1990) en Ruben (1995). Ik woon in Nunspeet. Inmiddels is er flinke uitbreiding in de familie met schoondochters, 2 kleinzonen en 1 kleindochter. Zelf heb ik geen kindje verloren. Maar tijdens mijn werk als kraamverzorgster heb ik meerdere keren stil geboren baby’s mogen verzorgen en hun ouders mogen begeleiden in de week die volgt. Een heel bijzondere maar o zo waardevolle tijd met hun kindje. Ik vind het zo bijzonder dat je deel uit mag maken bij het welkom heten van de baby en ook zo bezig bent met het afscheid nemen, Het verzamelen van tastbare herinneringen. Ik hoop tijdens mijn werk voor Ima, dat ik mensen in dit immense verdriet kan ondersteunen, hen de mogelijkheden voor te leggen en ze zelf de keuzes te laten maken waar ze met een goed gevoel op terug kunnen kijken. Dat ze een afscheid voor hun dierbaarste bezit hebben waarbij alles gebeurt zoals zij dat graag willen. En daarin wil ik ze met liefde en raad en daad bijstaan.”

 

   
Nina Schipper (1978)
“In 2016 raakte ik via IVF zwanger van ons eerste kindje, en dit keer was er een hartslag! We waren zo blij en de eerste 19 weken verliepen vlekkeloos. Helaas liep het anders, ons kindje bleek na 20 weken een ‘niet met het leven verenigbare’ aandoening te hebben, en we hebben afscheid genomen bij een termijn van 25 weken. We gingen van het zoeken naar kinderwagens, naar het zoeken naar uitvaart en afscheid mogelijkheden. Dat was zo een heftige overgang.
In deze periode kwamen er veel bijzondere mensen op ons pad. Zo ook Ruth van Ima, met wie we samen een prachtig liefdevol afscheid organiseerden voor Madelief.
Ik ben zo dankbaar dat ik de handvatten die Madelief mij gaf, nu mag inzetten en doorgeven aan ouders die zich net zo geschokt en verslagen voelen als ik destijds. Ik voel me elke keer vereerd dat ik aanwezig mag zijn bij zulke kwetsbare intieme momenten, dat je getuigen mag zijn van zulk verdriet maar ook juist van die grootse liefde.
Het feit dat we zo veel tijd, aandacht en liefde hebben besteed aan haar welkom heten, maakte ons echt (trotse) ouders, en volgens mij heeft dit enorm geholpen bij mijn herstel en ook dat ik inmiddels weer veel plezier en geluk kan halen uit het leven.”
Suzan te Slaa (1973)
“Ik ben getrouwd met Arjen en samen wonen we in Veldhoven. We hebben twee zoons: Krijn (2003) en Ties (2004). Al lange tijd wil ik heel graag mensen bij staan die te maken krijgen met rouw en verlies. Daarom heb ik de opleiding tot rouw en verliesconsulent gedaan in 2009/2010.
Tijdens deze opleiding heb ik geleerd dat ik ben opgegroeid bij een rouwende moeder. Ze heeft in 1961 een kindje met 28 weken gekregen dat nog 4 uur heeft geleefd. Zelf heeft ze haar dochter nooit mogen zien en dat maakte dat ze lang bleef vastzitten in haar verdriet.
Daarom wil ik anderen bijstaan om een mooi, liefdevol en goed afscheid van hun dierbare kindje te creëren. Ik heb hiervoor een opleiding tot uitvaartverzorgster gevolgd die aansloot bij mijn idee om dit werk met het juiste gevoel te doen. De ouders zijn leidend in hoe het afscheid er uit komt te zien. Ik hoop dat ik tijdens mijn werk voor ima, ouders op de juiste tijd van informatie en mogelijkheden kan voorzien zodat zij de juiste keuze kunnen maken, om zo samen tot een afscheid te komen die recht doet aan hun kindje.”
 
Milanda Houben (1963)
“Ik ben getrouwd met Hans en samen wonen we in Landgraaf. Sinds 2011 een samengesteld gezin. Twee getrouwde dochters en drie zonen, Maartje (1988), Anne (1992), Axel* (1996) Steef (1999), Jeroen(1999) en oma en opa van kleinzoon Finn.
In de 38e week van mijn 4e zwangerschap stierf onze Axel van 2,5 jaar aan een medisch probleem. Het afscheid hebben we zelf met gezin, buurt en school van A tot Z vorm gegeven. Nog steeds denk ik met veel liefde en tranen terug aan deze intense tijd. Geen spijt hebben van…..je kunt het maar een keer goed doen. Ik gebruik mijn eigen ervaringen graag naast liefdevolle aandacht om het verschil te maken en samen met de ouders vorm te geven aan de intense dagen van welkom tot afscheid.
Ik heb 35 jaar in het basisonderwijs gewerkt en heb in 2014 mijn diploma Rouwbegeleider en verliesconsulent voor kinderen en jongeren gehaald.
Om Axel vooral nooit te zullen vergeten schreef ik met 32 andere ouders mee aan het boek “Liever bij mij”.  Hieruit kwam ook de wens om een Wereldlichtjesdag in Limburg te realiseren. Dit lukte op de 2e zondag van december in 2015. Als Stichting organiseren we elk jaar een herinneringsavond met veel aandacht en liefde voor al onze kinderen.”  
Jo-lan van Leeuwen (1970)
“Ik deel mijn leven met mijn vriend Humphrey en ik woon in Culemborg. Ik heb zelf geen kindje verloren maar in mijn leven is daar altijd toch mijn oudere broer Sven die rond de 24 weken in de buik van mijn moeder is overleden. Ik draag zijn energie en de ervaring van het onverwerkte verdriet van mijn beide ouders dicht bij me. Mijn ouders hebben hem nooit mogen zien, hij heeft op dat moment niet zijn naam mogen ontvangen, hij heeft nooit een wezenlijke plek gehad op deze wereld; mijn ouders hebben in die tijd nooit kunnen rouwen om zijn verlies.
Als zusje van Sven heeft het mij bijna 50 jaar gekost om hem een plek te kunnen geven in mijn leven en binnen ons gezin. Maar nog vaak voel ik de lege plek die hij heeft achtergelaten. Vanuit die ervaring weet ik hoe belangrijk het is om goed afscheid te kunnen nemen op de manier zoals een ouder dat graag wil in de tijd en de ruimte die ouders daarvoor nodig hebben.”

 

 

Karen Admiraal – der Kinderen (1989)

“Ik ben getrouwd met mijn jeugdliefde Ruben en samen wonen wij in Rotterdam. Op mijn 22ste maakte ik al de keuze ouders en families te begeleiden bij een verlies na overlijden. Sindsdien heb ik een hoop families mogen begeleiden bij één van de meest aangrijpende gebeurtenissen in hun leven. Elke keer weer voelt het voor mij als een voorrecht mensen te mogen bijstaan in die moeilijke periode.
Van kinds af aan heb ik te maken gehad met verlies en rouw, al hebben wij zelf nooit een kindje verloren. Ik leerde al vroeg om te gaan met harde overgangen, de transformatieprocessen van geluk, compleet-zijn en liefde naar verdriet, eenzaamheid en pijn. Afscheid nemen is voor mij een vertrouwd thema en maakt dat ik graag mensen begeleid in een verdrietige periode in hun leven. 
Graag help ik jullie tijdens deze verdrietige dagen ook met het welkom heten, bewonderen en leren kennen van jullie kindje. Ik kan jullie vernieuwende ideeën geven zodat het een liefdevol afscheid wordt wat bij jullie past en jullie met een warm hart mee zullen dragen in de toekomst.”

 

 

 


Lees hier nog meer over ima afscheidszorg:

Blogs:
Geboren afscheid 1
Geboren afscheid 2
Uitvaartzorg voor pasgeboren baby’s
Gedeeld verdriet, gedeelde passie

Artikel in De Wereldwijven, mei 2018:
http://www.dewereldwijven.com/2018/05/11/als-welkom-heten-en-afscheid-nemen-samenkomt/

Vriendin maart 20170001 Vriendin maart 20170002 Vriendin maart 20170003 Vriendin maart 20170004
Artikel in de Vriendin, maart 2017
 FYM Utrecht 2017-02 Ima afscheidszorg-page-001
Artikel in For You Magazine, maart 2017

artikel Telegraaf 18-07-2016

Artikel over de foto-expositie in VROUW van de Telegraaf, juli 2016

persbericht over de foto-expositie op het intranet van het AMC

VOG ima 1 okt 2015 VOG ima okt 2015
Artikel in VOG Magazine, vakblad voor verpleegkundigen op de verlosafdeling

Happinez dec 2015
Artikeltje in Happinez