Home
Facebook
Twitter
INSTAGRAM
The meaning of ima
ima means “mum” and “in the present”. You have become a mum and dad and that is something to be proud of, although it has turned out completely different than you’d hoped for. Your child’s physical present here is only brief, which is why it is so important to use every moment you have to cuddle, admire, show, photograph and cherish it.
The feather represents the softness of birth, the vulnerability of life as well as its resilience; bending but not breaking and very slowly finding a new future again in which you can always return to the memory of this moment.
Who are we?
Ruth van den IJssel (1972)
“I’m married to Paul and we live in Diemen. In 2002, we had our daughter Mente followed by our son Mink in 2004. In 2010, I became pregnant with our third child. After 32 weeks of pregnancy, our son turned out to have died in the womb (stillbirth or fetal death). Roman was born four days later, on 24 December 2010. He came home that same day and stayed home until the funeral. Paul and I arranged everything ourselves, from saying goodbye to the funeral.
Op 11 november 2011 is onze dochter Maan geboren.

Welcoming Roman and saying goodbye

Ruth is the co-owner of ima afscheidszorg.

Francien Bisschop (1970)
“I’m married and live in Utrecht with Nico and our three sons and a daughter, Joep (1999), Pepijn (2002), Tim (2004) and Noa (2012). In 2001 and 2010, I miscarried after 12 weeks of pregnancy.
Ik heb op jonge leeftijd mijn ouders verloren en heb een actieve rol gehad in het vormgeven van het afscheid en de uitvaart.
Ik vind het steeds weer bijzonder om niet alleen te focussen op het afscheid maar juist op het welkom heten en aandacht te geven aan de baby. En de korte tijd die ouders hebben met hun zoon of dochter, zo mooi mogelijk te laten zijn. Vol liefde en trots.
Voor hen de meest waardevolle herinnering voor later.”

Francien is the co-owner of ima afscheidszorg.

Marga Heemskerk (1966)
“Ik ben getrouwd en woon met mijn man Jeroen in Diemen. We hebben 2 zonen. Eén studeert in Amsterdam, de ander in Enschede. Ik ben gespecialiseerd verpleegkundige en werk sinds 1996 op de afdeling verloskunde in een Amsterdams ziekenhuis. Hier zit ik ook in de werkgroep voor perinatale sterfte.
During all those years, I have assisted multiple parents in dealing with the death of their child. I’ve experienced that love and attention can mean so much to parents in this difficult period.
Through my work, I have first-hand experience with working with ima afscheidszorg. Their vision of a combined welcome and farewell appeals to me very much and when they asked me to join their team, I didn’t need long to think about it.
Ik hoop ouders te kunnen begeleiden in een waardevol en troostrijk afscheid van hun kindje, op een manier zoals zij dat graag zouden willen.”
Evelien Holstege (1965)
“I’m married to Gart and the mother of three sons, Christiaan (1987), Matthias (1990) and Ruben (1995). I live in Nunspeet. Meanwhile, there have been quite a few additions to the family with daughters-in-law, 2 grandsons and 1 granddaughter. I didn’t lose any children myself. However, during my work as a maternity nurse, I’ve looked after stillborn babies multiple times and accompanied parents during the week thereafter. A very special but also extremely valuable time with their child. To me, being part of welcoming the baby and preparing your farewell from it at the same time is a very special experience, a process of collecting tangible memories. I hope that during my work for ima afscheidszorg, I can support people in coping with their immense grief, presenting them with options and letting them make choices they feel comfortable with. Giving them a farewell from what’s closest to them and in which everything is arranged according to their wishes. And I want to help them with love and by providing assistance and advice in the process.”

 

   
Nina Schipper (1978)
“In 2016 raakte ik via IVF zwanger van ons eerste kindje, en dit keer was er een hartslag! We waren zo blij en de eerste 19 weken verliepen vlekkeloos. Helaas liep het anders, ons kindje bleek na 20 weken een ‘niet met het leven verenigbare’ aandoening te hebben, en we hebben afscheid genomen bij een termijn van 25 weken. We gingen van het zoeken naar kinderwagens, naar het zoeken naar uitvaart en afscheid mogelijkheden. Dat was zo een heftige overgang.
In deze periode kwamen er veel bijzondere mensen op ons pad. Zo ook Ruth van Ima, met wie we samen een prachtig liefdevol afscheid organiseerden voor Madelief.
Ik ben zo dankbaar dat ik de handvatten die Madelief mij gaf, nu mag inzetten en doorgeven aan ouders die zich net zo geschokt en verslagen voelen als ik destijds. Ik voel me elke keer vereerd dat ik aanwezig mag zijn bij zulke kwetsbare intieme momenten, dat je getuigen mag zijn van zulk verdriet maar ook juist van die grootse liefde.
Het feit dat we zo veel tijd, aandacht en liefde hebben besteed aan haar welkom heten, maakte ons echt (trotse) ouders, en volgens mij heeft dit enorm geholpen bij mijn herstel en ook dat ik inmiddels weer veel plezier en geluk kan halen uit het leven.”
Suzan te Slaa (1973)
“I’m married to Arjen and we live in Veldhoven. We have two sons, Krijn (2003) and Ties (2004). For a long time now, I have been wanting to assist people who are dealing with grief and loss. That’s why I did the training course for mourning and loss consultant in 2009/2010.
During this training course, I learned that I grew up with a grieving mother. In 1961, she gave birth to a baby at 28 weeks that went on to live for 4 hours. She never saw her daughter and that caused her to remain stuck in her grief for a long time.
Daarom wil ik anderen bijstaan om een mooi, liefdevol en goed afscheid van hun dierbare kindje te creëren. Ik heb hiervoor een opleiding tot uitvaartverzorgster gevolgd die aansloot bij mijn idee om dit werk met het juiste gevoel te doen. De ouders zijn leidend in hoe het afscheid er uit komt te zien. Ik hoop dat ik tijdens mijn werk voor ima, ouders op de juiste tijd van informatie en mogelijkheden kan voorzien zodat zij de juiste keuze kunnen maken, om zo samen tot een afscheid te komen die recht doet aan hun kindje.”
 
Milanda Houben (1963)
“Ik ben getrouwd met Hans en samen wonen we in Landgraaf. Sinds 2011 een samengesteld gezin. Twee getrouwde dochters en drie zonen, Maartje (1988), Anne (1992), Axel* (1996) Steef (1999), Jeroen(1999) en oma en opa van kleinzoon Finn.
In de 38e week van mijn 4e zwangerschap stierf onze Axel van 2,5 jaar aan een medisch probleem. Het afscheid hebben we zelf met gezin, buurt en school van A tot Z vorm gegeven. Nog steeds denk ik met veel liefde en tranen terug aan deze intense tijd. Geen spijt hebben van…..je kunt het maar een keer goed doen. Ik gebruik mijn eigen ervaringen graag naast liefdevolle aandacht om het verschil te maken en samen met de ouders vorm te geven aan de intense dagen van welkom tot afscheid.
Ik heb 35 jaar in het basisonderwijs gewerkt en heb in 2014 mijn diploma Rouwbegeleider en verliesconsulent voor kinderen en jongeren gehaald.
Om Axel vooral nooit te zullen vergeten schreef ik met 32 andere ouders mee aan het boek “Liever bij mij”.  Hieruit kwam ook de wens om een Wereldlichtjesdag in Limburg te realiseren. Dit lukte op de 2e zondag van december in 2015. Als Stichting organiseren we elk jaar een herinneringsavond met veel aandacht en liefde voor al onze kinderen.”  
Jo-lan van Leeuwen (1970)
“Ik deel mijn leven met mijn vriend Humphrey en ik woon in Culemborg. Ik heb zelf geen kindje verloren maar in mijn leven is daar altijd toch mijn oudere broer Sven die rond de 24 weken in de buik van mijn moeder is overleden. Ik draag zijn energie en de ervaring van het onverwerkte verdriet van mijn beide ouders dicht bij me. Mijn ouders hebben hem nooit mogen zien, hij heeft op dat moment niet zijn naam mogen ontvangen, hij heeft nooit een wezenlijke plek gehad op deze wereld; mijn ouders hebben in die tijd nooit kunnen rouwen om zijn verlies.
Als zusje van Sven heeft het mij bijna 50 jaar gekost om hem een plek te kunnen geven in mijn leven en binnen ons gezin. Maar nog vaak voel ik de lege plek die hij heeft achtergelaten. Vanuit die ervaring weet ik hoe belangrijk het is om goed afscheid te kunnen nemen op de manier zoals een ouder dat graag wil in de tijd en de ruimte die ouders daarvoor nodig hebben.”

 

 

Karen Admiraal – der Kinderen (1989)

“Ik ben getrouwd met mijn jeugdliefde Ruben en samen wonen wij in Rotterdam. Op mijn 22ste maakte ik al de keuze ouders en families te begeleiden bij een verlies na overlijden. Sindsdien heb ik een hoop families mogen begeleiden bij één van de meest aangrijpende gebeurtenissen in hun leven. Elke keer weer voelt het voor mij als een voorrecht mensen te mogen bijstaan in die moeilijke periode.
Van kinds af aan heb ik te maken gehad met verlies en rouw, al hebben wij zelf nooit een kindje verloren. Ik leerde al vroeg om te gaan met harde overgangen, de transformatieprocessen van geluk, compleet-zijn en liefde naar verdriet, eenzaamheid en pijn. Afscheid nemen is voor mij een vertrouwd thema en maakt dat ik graag mensen begeleid in een verdrietige periode in hun leven. 
Graag help ik jullie tijdens deze verdrietige dagen ook met het welkom heten, bewonderen en leren kennen van jullie kindje. Ik kan jullie vernieuwende ideeën geven zodat het een liefdevol afscheid wordt wat bij jullie past en jullie met een warm hart mee zullen dragen in de toekomst.”

 

You can read more about ima afscheidszorg here:
Blogs:
Born farewell 1
Born farewell 2
Funeral arrangements for newborn babies
Shared grief, shared passion

Article in De Wereldwijven, May 2018:
http://www.dewereldwijven.com/2018/05/11/als-welkom-heten-en-afscheid-nemen-samenkomt/

Vriendin maart 20170001 Vriendin maart 20170002 Vriendin maart 20170003 Vriendin maart 20170004
Article in Vriendin, March 2017
 FYM Utrecht 2017-02 Ima afscheidszorg-page-001
Article in For You Magazine, March 2017

artikel Telegraaf 18-07-2016

Article about the photo exhibition in the VROUW section of Telegraaf, July 2016

press release on the photo exhibition on the AMC Intranet

VOG ima 1 okt 2015 VOG ima okt 2015
Article in VOG Magazine, trade journal for nurses on the labour ward

Happinez dec 2015
Article in Happ